اگر شما هم جزو افرادی هستید که در شهر های بزرگ مثل پایتخت زندگی می کنند به طور حتم صحنه رقص زیبا و فرود لبریز از التماس تراکت های تبلیغاتی در جلوی پاهای تان را بار ها و بارها به هنگام باز کردن درب ورودی منزل یا مجتمع محل کار و یا اقامت تان دیده اید. این تراکت ها که رنج وسیعی از کالاها و خدمات، از پیتزا فروشی تا تخلیه فاضلاب و بسیاری موارد دیگر را در بر می گیرند و معمولاً از چند تا جمله ساده و گاهی اشتباه تشکیل شده اند در بسیاری مواقع باعث زحمت یا ناراحتی اهالی ساختمان به علت ظاهر نازیبای به وجود آمده می شوند که حتی گاهی جبهه گیری مخاطب در مقابل آگهی دهنده را نیز به همراه دارد.
چند روز پیش به مطلبی در همین رابطه برخوردم که در وحله اول بیانگر جهان شمول (!) بودن این مسئله است.
شهروندان نیویورکی هر روز پس از باز کردن درب منازل خود با انبوهی از تراکت های تبلیغاتی مواجه می شوند که در بیشتر موارد هم مربوط به رستوران هاست. اما اعضای شورای شهر نیویورک که متوجه مزاحمت این موضوع شده اند تصمیم گرفته اند با تدبیری از ورود این تراکت های تبلیغاتی به منزل شهروندان جلوگیری کنند. بر اساس طرحی که پیشنهاد شده، شهروندانی که مایل به دریافت چنین تراکت های تبلیغاتی نیستند باید به شورای شهر مراجعه کرده و یک پلاک هشدار دهنده دریافت کنند. در صورتی که این پلاک به دیوار هر خانه ای نصب شود، توزیع کنندگان تبلیغات حق ندارند تراکتی به داخل خانه دارای پلاک هشدار دهنده بیندازند. در صورت ارتکاب تخلف، صاحب تبلیغات ابتدا 50 دلار و برای مرتبه دوم 100 دلار جریمه خواهد شد. اعضای شورا معتقدند همان گونه که کاربران اینترنت می توانند با دریافت هرز نامه مقابله کنند، باید راهکاری نیز برای دریافت نکردن تراکت های تبلیغاتی وجود داشته باشد.